Tag: Fall Favourites

Fall Favs

Na mijn laatste stukje zomer in Turkije moet ik mij nu er toch echt bij neer gaat leggen dat de zomer erop zit voor 2014 en dat de herfst is aangebroken. En hoe kan je dat beter doen dan met een tag over je favoriete dingen in de herfst? (Jawel ik heb favoriete dingen in de herfst ookal verafschuw ik dit seizoen :) ) Dus bij deze mijn fall favourites:

Thee
Hallo ik ben Joyce, theefreak aangenaam! Jawel mensen jullie hebben hier te maken met een echte thee leut! Ik ben dol op thee en drink het de hele dag door. Er zijn smaken die ik het hele jaar door drink zoals mijn geliefde Earl Grey (gewoon pure noodzaak bij het opstaan punt uit!) en groene thee. Maar in de herfst heb ik ook meer behoefte aan de wat kruidigere soorten thee, uiteraard Chai Tea Latte (jammie!!) maar ook de wat warmere thee smaken uit een zakje. Ik ben momenteel helemaal into Orange Jaipur van Lipton, is zwarte thee met sinaasappel helemaal fijn :D

Koffie
Het is de reden waarom ik de bijnaam heb van eeuwige student: jawel met 33 jaar lust ik nog altijd geen koffie…… Ik vind de smaak echt zo brrrrrr……… Het is te bitter en soms vind ik dat echt jammer want al die hippe koffie creaties zien er heerlijk uit. Ik heb 2 jaar terug nog eens een cappuccino geprobeerd maar dat was weer zo een tegenvaller dat ik het maar opgegeven heb. Geen koffie voor mij dus ;)

Avondeten
Tja dat is weinig anders bij ons thuis in de herfst, nog altijd wok schotels met kip en heel veel groenten. Vroeger maakte ik nog wel eens jachtschotel, misschien moet ik dat maar weer eens maken. Of zoals vanavond heerlijk aardappeltjes uit de over met sugarsnaps en varkenshaas! Uiteraard met mijn signature champignon saus!

Snoep/koek
Echt snoep is het niet maar dit is wel de tijd van stoofpeertjes en dat is voor mij een ware traktatie! Ik vind het heerlijk wanneer het hele huis naar de kaneel / de port ruikt en je dan in de avond warme peertjes met vanille ijs eet :D

Sjaal
Die kunnen wat mij betreft het hele jaar door :D Ik heb tegen de 60 (abnormaal eigenlijk haha) sjaals en ja lieve lezers ik draag ze allemaal! Hoe feller gekleurd, hoe beter :D

Schoenen
In deze tijd pak ik mijn hoge gevoerde laarzen weer uit de kast voor onder mijn skinny maar verder draag ik alles wat ik het hele jaar door draag, want shocking misschien ik heb maar 5 paar schoenen / laarzen ;) (not so girly moehaha)

Geurkaars
Ik ben een liefhebber van hele lichte geuren als het om geurkaarsen gaat. Mijn absolute nummer 1 is Opium: zacht, zoet, exotisch: echt heerlijk! Maar ook Lotus en Jasmijn maken mij erg gelukkig :D

Lipstick kleur
Enkel een zachte subtiele glans, ik ben niet van de kleuren op mijn lippen en als ik het al doe (bijzondere gelegenheid bijvoorbeeld) dan is het een zachtroze kleur, niets te opvallend dus want ik wil de nadruk op mijn ogen houden ;)

Parfum
Ik had hier stomtoevallig eergisteren een discussie over met Jer, want voor mij is er geen verschil tussen zomerse en winterse geuren. Ik heb gewoon een aantal geuren die ik altijd lekker vind :D Maar sinds gisteren ben ik dan toch in het bezit van een meer (ja hoe zal ik het noemen?) sensueel, warme geur dan de frisse dingen die ik anders draag. Mijn nieuwe liefde: Dior Addict Eau de toilette, HEERLIJK en echt perfect voor de herfst :D

Bezigheid
Iets wat ik al heel erg lang niet meer gedaan heb maar wat ik weer eens zou moeten gaan doen: in de vroege ochtend foto’s maken in het bos: schitterend! (en ja deze is iets nabewerkt, maar wees eerlijk het resultaat is er ook naar! )

5X7B9517

Tag: Typisch Hollands

m1cyt20wovl6

Om nou te zeggen dat ik het toonbeeld ben van een echte Nederlandse meid? Oh nee absoluut niet……. veel verder dan de geërgerde uitspraken van mijn Engelse collega’s dat ik ‘SO DUTCH’ ben (lees verschrikkelijk direct) gaat mijn puur Nederlandse karakter niet. Toch was ik direct enthousiast toen ik bij Jenn deze tag zag, dus een typisch Nederlands blogje deze keer :)

1. Één of meer koekjes bij de thee?

Ehm geen koekjes bij de thee mag dat ook? Het is iets wat ik eigenlijk enkel heb meegekregen vanuit mijn oma. Bij mijn ouders waren er geen thee momentjes maar bij mijn oma des te meer. En dan bleef het niet bij 1 koekje….. ach wel nee! Dee koekjes trommel van oma, dat ding is legendarisch! Ja ook al bij Jer hahaha. Mijn favoriet? Ow de overheerlijke sprits, zo slecht maar verslavend lekker!! Het is maar goed dat ik niet dagelijks bij oma ben ;)

2. Wat is je favoriete stamppot?

Ik ben niet de grootste fan van stampotten en dus heb ik eigenlijk maar 1 soort die ik wel eens eet en die ik dan ook echt heel erg lekker vind; stamppot rauwe andijvie met spekjes, ow mensen wat is dat lekker! Daar is het ondertussen wel weer een keer tijd voor in huize Joyce, op het boodschappenlijstje voor morgen dus :)

3. Wat is de leukste Nederlandse feestdag?

Al begint de lol er steeds meer vanaf te gaan met al dat eeuwige gezeik over de zwarte piet: uiteraard Sinterklaas. Er rust iets magisch op dit feest, tenminste dat rustte er altijd op voor mij. Ik kan er nu zo geërgerd door raken dat er zo een discussie over niets is……. zwarte piet is altijd zwart geweest en dat betuttelende gedoe hier in Nederland dat mensen zich gediscrimineerd zouden kunnen voelen…… please he! Dit feest bestaat langer dan dat die mensen hier wonen, beter gezegd ik vraag me af of het probleem bij die mensen ligt of juist bij de personen die de absolute gelijkheid willen houden in Nederland…… Gezeur als je het mij vraagt…… (he he dit lucht op!)

4. Wat is volgens jou het leukste plekje in Nederland?

Zo dan wat een vraag……… Het leukste plekje in Nederland……… Het woord plekje doet vermoeden dat het een klein liefelijk plaatsje moet zijn…… Daar ga ik dus niet in mee, ik ben een groot liefhebber van de stad Rotterdam. Vind het een mooie stad door zijn skyline, vind het er gezellig door de verschillende straten met barretjes en het is shopping paradise. Dus zonder twijfel Rotterdam centrum.

5. Wat is jouw favoriete accent en doe eens een stukje na?

Tja als van origine Haagse dame kan ik niet anders dan kiezen voor het Haagse accent niet waar? Ik daag jullie uit de tekst uit de strip hardop voor te lezen, ik lach me iedere keer kapot als non- Haagse personen dat doen :D

b46644d0-b12f-012c-faa5-0050569428b1

6. Welk woord is voor jou typisch Nederlands?

Een typisch Nederlands woord, mijn hemel! Daar moet ik echt over nadenken weten jullie dat? Ik heb even een zoektocht op Google gehouden en leer zelf nog eens iets hier:

Wat is dan een zin met typisch Nederlandse woorden? “De tukker stond in zijn oude kloffie te beppen op de ventweg.” De woorden in deze zin worden door minstens 85% van de Nederlanders gekend, terwijl dit bij Vlamingen slechts tussen de 15 en 35% is. Bij de meeste Vlamingen zal het dus niet gaan dagen dat een tukker iemand uit Twente is en dat kloffie kleding betekent.

Ik ga het hier maar bij houden, hopeloze vraag dit voor mij ;)

7. Welk typisch Nederlands gebruik vind je het leukst?

Nu schieten gelijk al die kinderspelletjes mijn hoofd in: ezeltje prik, zakdoekje leggen, spijker poepen: oud Hollandse gebruiken dus :) Mijn favoriet: de stoelendans, dat blijft zelfs op mijn 33-ste nog leuk hahaha.

8. Welk Nederlandse gezegde is je favoriet?

OMG!! Ik ben gaan zoeken op gezegden en ik ging stuk door de volgende: die is echt geniaal!! De gebraden haan uithangen moehahahahahaha!  Dit betekend zoveel als op onverantwoordelijke wijze erg veel geld uitgeven aan met name lekker eten en drinken.

Maar even serieus ik ben zelf altijd wel een liefhebber van die mooie spreekwoorden zoals De schepen achter je verbranden of Ere wie ere toekomt. Die spreekwoorden klinken zo chique, oud Hollands :)

9. Wat is je favoriete winkel van Nederlandse bodem?

Ik denk dat ik dan toch voor de V&D ga, daar kom ik toch wel erg graag om te shoppen :D

10. Wie vind je de leukste BN-er?

Ik heb heel veel sympathie voor Marco Borsato, die man komt altijd zo vriendelijk en puur over. Daarbij is het uiteraard een rasartiest :D

11. Wat vind je het leukste en/of mooiste Nederlandstalige liedje?

En via Marco Borsato komen we bij mijn favo Nederlandstalige liedje wat dan net niet van hem is ;) Nee mijn favo nummer is van Nick en Simon, door de tekst vooral want verdorie wat is dit een geniale tekst! Daarbij is dit zo mooi qua muziek en zang: LOVE it!! Mijn favo nummer: Nick en Simon – Wijzer (dan je was)

12. Haring, ja of nee?

Oh Hell Yeah!! Ik ben haring verslaafd :D Zonder uitjes want dat is een doodzonde voor de smaak, nee gewoon de pure smaak en dan zeker de Hollandse nieuwe! Hmmm misschien morgen maar even op de markt halen :D

En daarom moet ik dus leren NEE te zeggen…..

Het verhaal begint ergens in april denk ik van dit jaar. Ik ben aan het werk wanneer ik van Nienke een berichtje binnen krijg: of ik zin heb in  een avondje samen weg. Uiteraard!! Altijd leuk met mijn vriendinnetje af te spreken :) Dus mijn antwoord was uiteraard een ja met de vraag wat ze in gedachten had, zelf was ik uitgegaan van een avondje film en wat eten maar dat bleek de totaal verkeerde kant op gedacht. Nienke vroeg mij mee naar een concert van de Guano Apes, een band waar ik zeggen en schrijven 1 nummer van ken. Eerlijk is eerlijk ik schoot al direct de twijfel in, concerten vind ik super maar dan wel van bands waarvan ik de muziek super vind en vooral waarvan ik de muziek ken. Wat mij toch deed besluiten ja te zeggen? Het feit dat Nienke en ik er samen op uit zouden gaan, dat leek me gewoon super gezellig :)

Dus ik betaalde een kaartje en besloot eens wat meer muziek van deze band op te zoeken. Ach slecht was het allemaal zeker niet maar echt mijn smaak ook niet……… Dus mijn gevoel was al die tijd al redelijk dubbel te noemen en dat werd nog erger toen Nienke mij vroeg of ik het erg zou vinden als er een collega van haar mee zou gaan. En daar kan ik dus echt niet tegen he? Je maakt een afspraak samen en dan komt er een derde bij, lees ik ben geen liefhebber van grotere gezelschappen en al helemaal niet van gezelschappen in oneven aantallen, daar komt gewoon gedoe van, heb ik helaas zelf al vaak genoeg mogen ervaren. Maarja, dan gewoon even zeggen: Nee sorry meis dat zie ik echt niet zitten……. Het is mijn ‘probleem’ dat ik vind dat je dát niet kan maken…….. En dus zei ik uiteraard dat het geen enkel probleem was en kreeg nog meer de zenuwen voor die avond (en niet mijn muziek en met een groepje, bah bah bah!). Gelukkig was het nog heel erg ver weg…… beter gezegd de exacte datum wist ik niet eens zeker. Ergens eind november stond mij bij……..

Terug naar het nu, naar afgelopen maandag om precies te zijn. Ik lig heerlijk ontspannen op mijn strandbedje in de zon muziek te luisteren als er ineens een whatsapp binnen komt. Ahhh gezellie mijn dinnetje! Het berichtje is echter vreemd te noemen, hoe laat spreken wij woensdag af? Ik pijnig mijn hersens, woensdag? Wat is er in godsnaam woensdag? Ik open mijn agenda en zie dat we pas voor 31 oktober een date hebben staan, volgens mij is mijn dinnetje een beetje in de war…. Ik besluit het een beetje tactvol te vragen, Woensdag?? Help me even wat is er woensdag? En dan is het echt een klap in mijn gezicht, letterlijk: Het concert van de Guano Apes wat anders? Ik staar naar mijn telefoon en kan alleen maar denken, NEE NEE NEE!! Het is mijn vakantie, de vakantie van mij en Jer; ik heb echt absoluut geen zin een avond weg te gaan naar een concert waar ik echt geen zin in heb. En dus raakte ik in conflict met mijn eigen geweten….. Want ik had zelf ja gezegd…… Ja tegen alles, voor zover Nienke wist had ik hier ontzettend veel zin in…… Verdorie wanneer zou ik nou eens leren gewoon nee te zeggen wanneer ik iets niet zie zitten…

Voor mijzelf was de keuze dus al snel heel erg duidelijk, dan maar heel jammer van die 30 euro, sorry maar ik heb echt geen zin en ik wil dingen niet tegen mij zin doen. Alleen werd ik eerst weer super ontwijkend over de reden waarom tegen Nienke. Omdat ik mij zo in de datum vergist had legde ik haar uit dat ik mijn tijd samen met Jer door wilde brengen deze week, waarop ik de opmerking terug kreeg dat ik net de hele week met hem samen was geweest. Ok het was duidelijk dat dit echt het verkeerde keelgat inschoot bij haar….. Dus ik besloot haar te bellen en jawel ik kreeg de voicemail terwijl ze gewoon online was bij de whatsapp….. crisis wat een gedoe! Beter gezegd snapte ik haar teleurstelling maar vond ik dit eigenlijk puur manipulatief, hoe moeilijk kan het zijn even op te nemen en mijn verhaal aan te horen? Een appje dat ze nu ging sporten…… ok prima. Ik besluit voor mijzelf gewoon eerlijk te zijn en alles op te biechten aan Nienke, al mijn twijfel, hoe weinig ik met die hele band heb en dat ik er gewoon écht geen zin in had in de specifieke avond en dat het los stond van haar. Ik vertel haar dat ze beter alleen met haar collega kan gaan die er wel zin in heeft en dan een leuke avond te hebben, zonder iemand die er tegen haar zin staat. Reactie terug was een boze snauw en dat is ons laatste contact geweest.

Ik weet dondersgoed dat de fout in deze totaal bij mij ligt,  ik had vele malen eerder aan moeten geven dat dit niets voor mij was. En dat is het punt bij mij, dan voel ik me zo een trut. Maar door wat er nu gebeurde ben ik tot de conclusie gekomen dat ik nu een veel grotere trut ben geweest door op het allerlaatste moment te zeggen dat ik niet wilde. En hoe nu verder? Ik weet het echt niet, ik laat Nienke maar even want ik denk dat ze mij nu spuugzat is……. ergens terecht. En toch…. als je mij vraagt of ik spijt heb van mijn keuze zou ik nee zeggen. Ik wilde deze 2 weken puur met Jer doorbrengen en heb nu een heerlijke avond gehad waar ik WEL gelukkig van werd. En dat is voor jezelf kiezen, enkel de manier waarop….. die kan nog heel wat netter……

Genieten onder de Turkse zon

Dag lieve blog volgers, hebben jullie mij gemist? Het is een record voor mij: 12 dagen lang geen blog lezen (oké dat was misschien zelfs nog wel langer….) en ook geen woord schrijven. Beter gezegd ik heb niet eens oude blogs terug gelezen. Ik had gewoon echt een break nodig van alles en oh ja mensen een break heb ik gehad! Een break met mijn vent en enkel mijn vent, wat hadden wij daar beiden behoefte aan! En dus boekten wij een week of 7 geleden een reis naar Torba Turkije in zo een super ultra all inclusive resort met vooral het voornemen om beiden echt eens goed uit te rusten en dus ook echt geen ruk uit te voeren. Vorige week dinsdag was de dag van vertrek eindelijk daar maar dat wil niet zeggen dat we ontspannen weg gingen. Nala (tijger uit vorige blog) was nog altijd ziekjes en ik kreeg zelf ook even een flinke terugslag in de vorm van een gigantische paniekaanval, hoe bedoel je ik heb mijzelf een klein beetje te ver gepusht de afgelopen tijd……..

Uiteindelijk stappen we om half 3 het vliegtuig in voor een vlucht van een kleine 5 uur doordat we een tussenlanding hadden op Eindhoven. Vorige week geleerd dat het van Rotterdam naar Eindhoven ongeveer een kleine 20 minuten vliegen is, complete waanzin zo een stukje als je het mij vraagt ;) Jer en ik vonden het allang best met onze plekjes bij de nooduitgang en zeker door de ietwat kinderachtige film verliep de vlucht vlotjes. Jer en ik hebben lol doordat ik steeds selfies wil maken van ons samen en hij de meest idiote koppen blijft trekken moehahaha. Eenmaal op Turkse bodem zijn het visum en de koffers snel in ons bezit en zetten we koers richting de hostes van onze reisorganisatie. En wat we toen meemaakte was even een cursus heel erg snel schakelen.

Hallo familie X? Jullie hadden Thor geboekt he? Dit hotel sluit overmorgen……. dus jullie kunnen uit 2 opties kiezen; óf jullie overnachten 2 nachten in Thor en stappen dan over naar Voyage wat ook een couples only resort is, of jullie gaan nu direct naar het Vogue resort.

Daar sta je dan samen, je ingesteld op Thor resort omdat daar blijkbaar alle rust en luxe te vinden zou zijn, omdat we daar een overheerlijke jacuzzi op onze kamer zouden hebben…. Hoe kan je zonder te weten wat die overige hotels inhouden in godsnaam een keuze maken? En let wel ik ben een enorme controll freak op dat gebied, ik moet gewoon weten waar ik terecht kom en hoe het daar is. In dit geval hadden we 0,0 een idee waar we heen zouden gaan en baseerde onze keuze op 2 dingen. We wilden niet midden in de week nog eens moeten verhuizen én volgens de hostes waren de kamers in Vogue echt een droom te noemen. Dus nou ja dan die maar………

Laat in de avond rijden we een super lange oprit af met overal vlaggen, aan de zee zien we een kermis wat blijkbaar bij dit immense complex hoort. Eenmaal bij de receptie is die hal helemaal mindblowing pracht en praal, alles zo chique en heerlijk ruim opgezet. We worden naar onze kamer gebracht die idd immens groot is: 60 vierkante meter!! Dat is bijna ons huis…… Er staat een mega kingsize bed (waar ik Jer de hele vakantie in de nacht kwijt geweest ben hahaha) een bank, een bureau, een grote glazen schuifpui leidt naar het balkon inclusief prachtig zeezicht! WAUW!!! De keuze was dus juist en na een klein baalmomentje omdat er nergens meer eten te vinden is….. (heel slecht ultra all inclusive he….) besluiten we dan maar lekker buiten te gaan hangen bij de bar. De eerste avond dus een beschonken avond en dat waren eigenlijk alle avonden / middagen als ik heel eerlijk ben…. De cocktails hebben rijkelijk gevloeid (stuk of 8 per dag…… pompiedom…..) en alles wat healthy was is echt een hele week overboord gegooid. Ow ja we hebben iedere dag 1.5 uur keihard getraind maar daarna was het vooral genieten van de zon met een muziekje en een boekje en de rest ;)

De vakantie om alles voor mijzelf op een rijtje te zetten bleek verrassend weinig tijd nodig hebben om mij te laten ontspannen. Waarom? Omdat ik wel eindeloos weer kon praktiseren over hoe ik dingen anders aan zou moeten pakken maar dat ik eigenlijk ontzettend goed weet dat ik gewoon dingen zou moeten doen waar ik gelukkig van word, ja dat is mijn conclusie van deze vakantie: ik mag mijzelf absoluut op de eerste plaats zetten :D En dat heb ik gedaan, door gewoon zonder schuldgevoel gigantisch te genieten van de aanwezigheid van Jer, van de zon, van de rust, van de massages……. ach eigenlijk gewoon genieten van het feit dat het zo een verschrikkelijk fijne vakantie was. Ja mensen ik ben weer terug, vol energie om jullie te verblijden / vervelen met mijn verhalen :D

……

Scene of the crime

De laatste dagen voor de vakantie, het is standaard het moment dat ik doodmoe word. Het werkt piekt altijd en ineens begin ik dan te merken wat de afgelopen maanden met mij gedaan hebben. Het gevolg is over het algemeen dat ik die laatste avonden zonder enig probleem als een blok in slaap donder. Gister was daar absoluut geen uitzondering in; ik had de derde lange (leuke dag) op rij. Dinsdag gingen we met mijn afdeling in Rotterdam uit om afscheid te nemen van Hans, wat echt een top avond was en waardoor ik pas 11 uur thuis was, woensdag volgde de Dove self-esteem day en ook gisteren had ik na het werk weer een date. Dit maal ging ik samen met Maaike (weten jullie nog mijn vriendinnetje die een hersenbloeding kreeg in mei…..) na het werk sushi eten. Het is toch ongelofelijk dat ze al weer zo goed als alles doet, zij is het levende bewijs dat je met een positieve instelling echt heel erg ver komt! Anyways, we hebben een super avond gehad, lekker veel gepraat en vooral heel erg veel gelachen. Echter dag 3 op rij zonder rust….. het was klaar om half 9, ik stortte in. Gelukkig trekt Maaike ook nog geen hele lange dagen dus het was geen enkel probleem haar weer thuis af te zetten en naar huis te rijden.

Eenmaal thuis heb ik niet eens de puf meer om nog op mijn laptop te kijken of een douche te nemen. Ik kijk nog wel even bij onze tijger Nala die na Punky nu ook ineens ziekjes begint te zijn…… Ik maak me zorgen om haar en besluit dat de dierenarts nu wel een juiste stap zou zijn. Met die gedachte kruip ik mijn bedje in, het duurt nog geen minuut voordat ik diep onder zeil ben. Ergens in de vroege ochtend word ik wakker, het is half 4 en het bed naast me is nog altijd leeg. Ik vraag me af of Jer ernstig moet overwerken of dat hij voor de verandering weer eens op de bank beneden in slaap is gevallen, dat laatste zou ook zeker niet de eerste keer zijn ;) Tegen 5 uur schrik ik weer wakker doordat Jer met een doffe plof zich in bed laat vallen en zijn armen om mij heen slaat, hmmmmm heerlijk <3 Ik zak weer in slaap en wanneer het dan kwart voor 6 is besluit ik toch maar de dag die voor mij ligt onder ogen te gaan komen. Ik pel mij uit die sterke armen en spring onder de douche, wanneer ik daar onder vandaan kom zitten zowel gele als grijze op de overloop maar Nala is nergens te zien wat niet typerend voor haar is, ok dierenarts dus, punt uit!

Ik kleed me aan en zie dan ineens op het witte tapijt op de overloop rode spatten liggen, ik schrik me wezenloos! Jemig dat ze veel niest is 1 ding maar bloed erbij!? Ik loop naar beneden en dan is er een ware crime scene die zich voor mij openbaart. Echt overal liggen plasjes bloed lijkt wel, op de trap, naast de bank, door de hele kamer over het laminaat. SHIT SHIT SHIT!!!! Ik pak gele op en check haar, niets aan de hand, grijze hetzelfde verhaal en Nala niest nog altijd maar is verder in orde, geen bloed te zien. Ik kijk nog eens goed naar de plasjes terwijl ik vochtige doekjes pak (de uitvinding van de eeuw die dingen!!) en zodra ik ze op begin te dweilen valt mijn oog op een wijnglas op tafel….. Er ligt een lege fles in de glas afval tas en ik realiseer me dat Jer een drankje (meer als 1 ;) ) op de vakantie heeft genomen. Op zich niet erg maar om nou zo lam te zijn dat de rode wijn vervolgens door de hele kamer ligt…… zucht!! Ik ruim alles op en vertrek naar het werk, mopperend wel te verstaan ;) Mannen!!!

Tegen 10 uur heb ik een mailtje van Jer in mijn inbox en ik besluit hem even te bellen. Het ware verhaal is heel zielig maar toch ook stiekem best komisch te noemen. Jer lag dus lekker met zijn wijntje op de bank tv te kijken en Nala was zoals altijd tegen hem aan gekropen en toen gebeurde het: Jer is blijkbaar in slaap gevallen de wijn kwam dus op onze al niet zo happy voelende tijger terecht. Hoe komt Jer bij deze theorie want hij had het uiteraard gedurende de nacht niet door gehad: Nala rook ineens verschrikkelijk naar rode wijn…… arme arme schat!! Jer heeft haar vandaag gewassen maar toch was niet te voorkomen dat hij vandaag hakkelend aan de dierenarts uit moest leggen waarom onze tijger heerlijk naar een Italiaanse wijn rook ;) Nala blijkt overigens een fikse verkoudheid te hebben en een injectie, pilletjes en oogdruppels rijker mocht onze voorbeeldige patiënt (serieus ze gaf geen kik daar…..) weer mee naar huis. Ze gooit er nu veel slijm uit dus hoop dat ze snel van de zooi in haar lijfje af is,….. Zo zien jullie maar het leven van een kat gaat niet over rozen.

PS, aan mijn meelezende bekenden die Jer ook kennen: jullie kennen dit verhaal niet he!? ;) :)

#FeelBeautifulFor (The Dove Self-Esteem day)

Soms zie je van die oproepjes waardoor je gelijk enthousiast wordt. Dat gebeurde mij een week of 5 geleden ook; ik kreeg een mail binnen met een oproep. Er zou binnenkort vanuit het cosmetica merk Dove een dag georganiseerd worden met als thema zelfvertrouwen bij jonge meisjes (en uiteindelijk ook jongens) en nu werd er gezocht naar vrijwilligers om mee te helpen bij die dag. De rol van deze mensen? Eigenlijk het leiden van de workshop zelf. Zou ik mijzelf direct als een ervaren workshop leidster bestempelen? Nee dat niet maar ik praat makkelijk en ach als ik dat met volwassenen kan dan zou ik dat zeker met kinderen kunnen toch? Dus geen twijfel mogelijk, natuurlijk gaf ik mijzelf op als trainster. Dat ik nu tijdens de chaos dan niet op het werk zou zijn….. tja ideaal was natuurlijk anders. Dus om mijn schuldgevoel iets te verminderen werkte ik de afgelopen dagen wat uren extra en bleef mijn planning zo vlak voor de vakantie nog behapbaar.

Dus vandaag mocht ik mij melden op locatie en tja……. dan sta je daar zonder bekenden…… Ik merkte toen dat ik eigenlijk nog best wel mijn oude eigenschappen kan hebben, stil ging ik aan een tafel staan nadat ik mijn t-shirt en trainstersbatch in ontvangst had genomen. Iedereen lijkt wel iemand in de meute te kennen maar ik voel me dan weer te veel om aan te sluiten bij een groepje. Dus drink ik alleen mijn kopje thee terwijl ik eens om mij heen kijk naar de groep mensen. Ik ben blij wanneer we de zaal in mogen voor deel 1 van de dag: train de trainer. Ik ga aan de zijkant vooraan zitten maar uiteraard is het de bedoeling allemaal bij elkaar te gaan zitten en zo zit ik dus in het midden vooraan. Onze trainster in de persoon van Vilna van Betten begint de dag en haar eerste vraag is al direct een binnenkomer.

Als jullie jezelf een cijfer zouden mogen geven wanneer jullie voor de spiegel staan, wat zou je jezelf dan geven?

Dit zijn van die leuke vragen aangezien ik zeker niet de persoon ben die zou zeggen dat ik perfect ben, ondertussen geef ik mijzelf absoluut een dikke voldoende maar perfect? No way! Zij verteld echter dat zij zichzelf iedere ochtend een 10 geeft voor de spiegel gewoon omdat het haar een goed gevoel geeft. Ze zegt ook dat een bepaalde houding ook zeker mee helpt die we vanaf dat moment peakstate noemen :) (schouders recht, voeten plat op de vloer en een glimlach om je lippen)…… En dan volgt een stukje theorie over zelfvertrouwen wat startte met de vraag of zelfvertrouwen aangeboren of aangeleerd is. En enkel omdat die vraag gesteld werd besefte ik mij ineens dat zelfvertrouwen wel aangeboren moet zijn en idd. dat blijkt het geval te zijn. Vilna begint te vertellen:

Toen je als kind zijnde leerde lopen kon je dat ook niet in 1 keer, het is een proces van vallen en opstaan. En voelde jij je een looser als het niet lukte? Ach wel nee, je stond op en probeerde het gewoon weer opnieuw. Dat komt omdat je in je hoofd miljarden zaadjes hebt die potentie hebben om alles te kunnen, het is enkel hoe je die zaadjes voedt en linkjes legt waardoor je gevormd wordt. Denk eens aan Sinterklaas, jaren lang wordt alles gevoed om te doen geloven in dat verhaal. Het is écht, die man is écht. Dat komt omdat er zo vaak op die zaadjes ingespeeld is. Snappen jullie nu hoe sterk een leugen kan hechten in ons brein? Hoe erg het de waarheid wordt? Denk dan nu eens aan alle overtuigingen die je over jezelf kan hebben, jullie zijn allemaal geboren als een 10 en dat zijn jullie nog steeds! En zodra je dat tegen jezelf blijft zeggen ga je dat ook geloven, net zoals met Sinterklaas.

Ik vond het een sterk stukje inzicht geven in hoe woorden van anderen enorme impact op je eigen gevoel kunnen hebben. Vervolgens hebben we het over hoe de middag met de kinderen opgebouwd gaat zijn. We doen met de kinderen 5 opdrachten in kleine groepjes. Veder wordt het welkom heten van de kids uiteraard ook een beleving voor hun op zich, ik word in het groepje neergezet wat de kinderen opvangt bij de deur en ze enthousiast naar binnen laat komen. Ok top, dat kan ik wel :) We hebben vervolgens even de tijd om te lunchen en ik raak zowaar in gesprek met 2 dames, ik stel voor met hun een groepje van drie begeleiders te vormen wat uiteraard prima is. Echter wanneer ik even naar het toilet ga worden er groepjes gevormd en sta ik weer alleen…..  pfoe dit is leren omgaan met mijn grootste onzekerheid…. buiten de groep vallen. Gelukkig word ik nog geen 2 minuten later aan een super leuk groepje van 2 spontane dames toegevoegd. Er is direct een klik, de sfeer is goed en dan heb ik ook gelijk helemaal zin in de rest van de dag. Ik gooide toen ook echt de onzekerheid van mij af.

Al snel is het 1 uur en dus ga ik met 4 andere dames bij de deur kinderen en ouders welkom heten. De eerste paar keren voel jij jezelf een halve zool wanneer je hyper vrolijk en overdreven positief iemand welkom heet. Maar weten jullie, het werkte bevrijdend en niet in de laatste plaats door de reacties van de kinderen en in sommige gevallen ook van de ouders. Vooral het geven van een high five doet het super goed en ook andere mensen die langs lopen geven wij spontaan complimentjes. En het is zo leuk iedereen vrolijk te zien reageren, met een smile door te zien lopen :) Na een uur zo bij de deur ben ik helemaal in de stemming, denk dat ik mij in ruim 25 jaar niet zo vrolijk en ongeremd gevoeld heb maar mensen wat was dat bevrijdend! We heten de kinderen officieel welkom door ze onder applaus de zaal in te laten lopen en de ouders blijven achter bij de koffie. En hoe Vilna met die kinderen aan de gang gaat, zo gaaf om te zien. We juichen, we high fiven en wij als trainers zijn daarin een belangrijke schakel. Iedere keer als Vilna ons iets vraagt te doen zie je de kinderen naar ons kijken en pas wanneer wij iets doen gaan ze mee en worden ze ook steeds losser.

Tijd om met de kids de oefeningen te gaan doen en er is 1 moment wat ik hier uit wil lichten, een moment wat mij persoonlijk als een moker raakte. We staan met 8 meisjes van tussen de 10 en 12 jaar om een tafel en ik introduceer de eerste oefening, Als je een rot dag gehad heb wat doe je dan om je weer vrolijk te worden, dan wel waar word je blij van? Sommige meisjes (de meest aanwezige / zelfverzekerden) knalde binnen no time 5 /6 dingen op papier. Maar er was 1 meisje wat echt niets wist, ik zie haar stiller worden, starend naar het papiertje. Ze schrijft niets op en dus besluit ik haar een beetje te helpen: ‘Als ik nou eerst de rest vraag te delen wat ze hebben staan, dan kan jij even luisteren dan herinner je misschien weer iets wat je leuk vind’ We gaan de tafel rond en het meisje wat naast me staat zegt dat ze blij wordt van vakanties. Ik haak daar op in door te vragen: ‘Oh wat was je mooiste reis?’ Haar antwoord was: ‘Suriname en Curaçao’  Het levert een hoop kreten als ‘wauw!’ op aan de tafel. En dan kom ik weer bij het doodstille meisje, mijn hart breekt wanneer ze zegt dat ze blij wordt van vakanties en dat zij óók naar Curaçao geweest is. Haar wangen kleurde rood en ik besef me direct dat ze het gezegd kan hebben om ook de acceptatie te krijgen, het is iets wat ik uit mijn eigen verleden herken en de tranen staan echt in mijn ogen. Door dat moment ben ik meer op haar gaan letten, haar woorden, haar houding……. Dit was de workshop voor dit meisje maar ze had het moeilijk dat was duidelijk. Uiteindelijk gaan we met het groepje op de trap zitten voor een foto, ze kruipt tegen mij aan en zegt:’Ik kan heel mooi tekenen weet je dat?’ Haar ogen stralen en ik voed dat gevoel, ‘Ik geloof je direct, kan je mij iets laten zien?’ En zo begint ze te tekenen, zonde dat de tijd erop zat want had het resultaat graag gezien.

We gaan met zijn allen de zaal weer in, kinderen worden herenigd met de ouders. En we doen nog 1 leuke oefening, eerst moeten we allemaal 5 positieve dingen over onszelf opschrijven en dan het blaadje omgekeerd op onze rug vast zetten, dan mogen anderen opschrijven wat ze leuk aan je vinden. Ik kreeg 2 keer dat ik zo een gezellig persoon ben, dat ik leuke schoenen aan had en dat ik heel lief was :) Dat van mensen die mij amper kennen, fijn zo een sterke eerste indruk kunnen maken! Maar dan zit de dag er echt op….. Dit verslag was een beetje in topline wat we gedaan hebben want echt als ik alles zou omschrijven heb ik een blog van 10000 worden en er zijn al klachten dat mijn blogs lang zijn (sorry Thomas hahahaha) Ik kan enkel zeggen dat ik het super vind dat een merk als Dove zich zo inzet om kinderen te steunen zich beter te voelen. Ik heb wel 100x gedacht vandaag dat ik zoiets op mijn 10-de had moeten hebben. Nu thuis kan ik enkel aan dat kleine stille meisje denken, hoop dat zij nu ook wat meer geloofd in haarzelf. Dat ze weet dat zij, net als iedereen een 10 waard is.

IMAG0993

A special saturday night

Ik schreef maandag al over mijn heavenly dagje met mams in Rotterdam, dit was echter enkel deel 1 van mijn geweldige dag want er volgde nog een hele fijne avond. Ik heb er de laatste tijd weinig over geschreven maar het contact tussen mij en Sas is weer helemaal hersteld.. Beter gezegd het is beter dan dat het in tijden geweest is. Contact via FB hebben we niet meer waardoor we elkaar meer bellen en afspreken. Duidelijk verhaal dat Sas en ik gewoon direct met elkaar moeten communiceren in plaats van via geschreven woord. En sinds we dat zijn gaan doen hebben we elkaar godzijdank weer als vriendinnen terug gevonden. Ondertussen vind ik het dan ook weer gewoon gezellig als we een avondje afspreken samen en dat hadden we gisteren dus ook gedaan.

Ik ben nog druk blogjes aan het lezen wanneer het half 8 wordt maar alsof Sas dat aanvoelde was zij zelf ook wat later. Precies op het moment dat ik het laatste commentaar van de avond postte klinkt de deurbel, over perfecte timing gesproken :) We ploffen samen op de bank en in het begin hebben we het een beetje over de te verwachten dingen. Hoe is het met Sas en haar therapie, hoe gaat het met mij na het afscheid nemen van Punk en het gedoe met Roxanne. Met Sas praat ik gewoon ontzettend prettig, dat is altijd zo geweest en ik denk dat het ook altijd zo zal zijn. Dus de uren tikte langzaam voorbij toen we het ineens ergens over kregen ik haar iets op mijn telefoon wilde laten zien. En wat gebeurde er? Ineens was het serieuze tussen ons helemaal weg, we hebben de grootst mogelijke lol over……. tja over wat eigenlijk? Geen idee maar ik heb ontzettend gelachen. Uiteindelijk komen we zelfs op het punt dat Sas het toestaat dat ik foto’s van haar neem met mijn telefoon. De sfeer is echt in ruim 2 jaar niet zo ontspannen geweest, het voelde echt weer als vroeger en man wat werd ik daar blij van!

Ineens rollen we weer een gesprek in en dit keer werd het echt persoonlijk. Eindelijk gooide Sas haar muur voor mij volledig omlaag, ze liet me toe! Het is waar ik altijd op gehoopt had tussen ons beiden maar waar ik me al bij neergelegd had dat het nooit zou gebeuren. Nu hadden we een gesprek wat eigenlijk alles op tafel gooide, wat haar bezig houdt, hoe ze over zichzelf denkt en wat haar nu zo erg parten speelt. Of ik het nou echt nooit heb willen zien in het verleden……. verblind door mijn frustratie over het feit dat ze lichamelijk zo afstandelijk naar mij kan zijn……. Na zaterdagavond zie ik dingen heel anders tussen ons, het feit dat zij mij alles heeft willen vertellen betekend meer dan welke knuffel dan ook, en dat meen ik echt. We praten uren maar het voelt alsof het minuten zijn, alsof de wereld ineens totaal irrelevant geworden is en jullie weten; daar hou ik ontzettend van. Het is dat ik op een gegeven moment het gevoel heb te zweven van de moeheid dat we eens besluiten op de klok te kijken. Ineens is het bijna 2 uur!! Mijn hemel de laatste keer dat we keken was het net na 10 uur geweest…….

Het klinkt misschien als amper boeiend, een gesprek dat is alles. Maar dit betekende zoveel meer. Ik heb maanden gedacht dat Sas en ik gewoon echt niet met elkaar om konden gaan, dat wij gewoon echt geen match waren om zoveel redenen, Maar zaterdag liet mij alles weer ervaren waardoor wij uit het niets in 2011 zo close werden en ik besef me nu dat wij gewoon ontzettend veel om elkaar geven. Dat we heel close zijn en dat die band geen label hoeft te hebben maar dat ik hem enkel wil en zal koesteren. Ik stuurde net een berichtje naar Sas dat ik echt blij was met gisteren, zij was dat ook :) Het gevoel is een beetje dat wij onze vriendschap weer naar het level getrokken hebben waar hij ooit was en dat is meer dan dat ik in 1000 jaar verwacht had. Door te stoppen met strijden / pushen, door gewoon mij mee te laten voeren, was daar ineens alles waar ik altijd op hoopte. Misschien doet het mij genoeg beseffen dat iedere strijd dus bij voorbaat kansloos is en dat ik er dus ein-de-lijk voor goed mee ga stoppen……. Dat alles door een zaterdag avond :)

The power of vulnerability

Het is eigenlijk irrelevant hoe ik op dit filmpje gekomen ben, laten we het er op houden dat het vandaag aanbevolen werd op het werk nadat een groep mensen er een behoorlijk heftige ervaring mee had gehad in een positieve zin wel te verstaan. Ons als team werd aanbevolen om eens een filmpje van Brené Brown te bekijken met de titel; The power of vulnerability. Ja en dat ben ik he, als mensen iets heftigs voelen met zoiets dan wil ik het direct zien want het moet dan wel iets bijzonders zijn. Dus al op het werk besloot ik in de middag dit filmpje te starten, wat misschien niet het meest handige ever was want er waren al een paar quotes die mij snoeihard raakte, gewoon omdat ik dit gevoel zo verschrikkelijk goed ken……

So where I started was with connection. Because, by the time you’re a social worker for 10 years, what you realize is that connection is why we’re here. It’s what gives purpose and meaning to our lives. This is what it’s all about. It doesn’t matter whether you talk to people who work in social justice and mental health and abuse and neglect, what we know is that connection, the ability to feel connected, is –neurobiologically that’s how we’re wired – it’s why we’re here.

Ow ja verbintenis met mensen, jullie weten het voor mij is hij ook extreem belangrijk. Ik heb altijd gezegd dat het voor mij de kern van mijn bestaan is, de diepe verbintenis mensen die ik kan voelen. Iets mooier bestaat er gewoon niet voor mij. De grap is dat deze dame onderzoek deed naar het verbintenissen en daarvoor mensen interviewde en wat kreeg ze als vroeg naar liefde bijvoorbeeld dan volgde de verhalen over de gebroken harten, Wanneer mensen gevraagd werden naar het behoren in een groep dan waren daar de verhalen over op de meest vreselijke manier buitengesloten te worden. En als laatste als ze vroeg naar een verbintenis dan gingen de verhalen over het stuk gaan van die verbintenis.

Al toen ik dit stukje hoorde vond ik het eigenlijke een maffe manier van doen, maar ik weet ook dat ik mijzelf er evengoed schuldig aan maak, zeker op de momenten dat iets extreem dichtbij komt…… En het volgende stukje van het filmpje legde idd even haarfijn uit waarom dat zo is. Ik quote hem weer even aangezien ik het zo een sterke omschrijving vind van wat er aan ten grondslag ligt:

And it turned out to be shame.And shame is really easily understood as the fear of disconnection: Is there something about me that, if other people know it or see it, that I won’t be worthy of connection? The things I can tell you about it:it’s universal; we all have it. The only people who don’t experience shame have no capacity for human empathy or connection. No one wants to talk about it, and the less you talk about it the more you have it. What underpinned this shame, this “I’m not good enough,” – which we all know that feeling: “I’m not blank enough. I’m not thin enough, rich enough, beautiful enough, smart enough, promoted enough.”The thing that underpinned this was excruciating vulnerability, this idea of, in order for connection to happen, we have to allow ourselves to be seen, really seen.

Het is iets wat ik zelf bijvoorbeeld zo vaak gezegd heb als het om bijvoorbeeld Damian & Roxane gaat: ‘Ik wil niet dat ze zien dat ik emotioneel word door de situatie…… dan ben ik te kwetsbaar’ Zet mij in een situatie die extreem dichtbij komt en waar ik echt moet laten zien wat ik voel en het is gewoon klaar. Ik schaam me voor alle emoties, schaam me dat iets mij zo keihard kan raken….. hoe kansloos is dat!? Het volgende stukje uit de lezing laat zien dat mensen die meer oprecht gelukkig zijn een aantal eigenschappen hebben en die eigenschappen door mijn koptelefoontje te horen was reden genoeg het filmpje op het werk uit te zetten want de tranen schoten direct in mijn ogen:

There was only one variable that separated the people who have a strong sense of love and belonging and the people who really struggle for it. And that was, the people who have a strong sense of love and belonging believe they’re worthy of love and belonging. That’s it. They believe they’re worthy.

En daar kwam het punt weer keihard naar boven, het gevoel dat ik niet goed genoeg ben als mijzelf omdat ik zoveel eigenschappen heb die ik als kansloos beschouw, waar ik mij echt voor schaam……..

Maar dat was voordat ik de rest van het filmpje gezien had, want mensen als iets een spiritual awakening genoemd kan worden dan is het wel het besef wat sinds vandaag binnen is gekomen. Als eigenschappen voor de mensen die een sterk gevoel voor liefde en verbondenheid hebben werden de volgende dingen genoemd:

  1. De mogelijkheid dingen vanuit het hart te vertellen
  2. De kracht om durven anders en imperfect te zijn
  3. De moed om de eerste stap te zetten hoe eng dit ook mag zijn
  4. De kracht om te vechten voor een verstandhouding die misschien niet eens kans van slagen heeft

En een laatste zin die laat zien op welk punt ik bijna ben: (ja ik heb nog 1 situatie waar het mij mega veel moeite kost maar Rome is ook niet in 1 dag gebouwd) Deze mensen hebben een verbintenis juist doordat ze anders durven te zijn, doordat ze los durven te laten wat ze denken te moeten zijn en te worden wie ze eigenlijk zijn. En zal ik eens wat zeggen, ik heb mijn hele leven gehoord dat ik niet kon zijn wie ik ben, ik was te anders, te vrij van geest, te emotioneel, idioot dat ik mijzelf zo kon verliezen aan en in anderen. Maar zal ik eens wat zeggen? Ik merk dat het me steeds minder kan schelen…… hield ik alles uit schaamte vroeger voor mijzelf……. schreef ik er vervolgens in het geheim over, toen begon ik er over te praten en ondertussen schrijf ik openlijk en praat ik over alles. Waarom? Omdat ik, zoals wel vaker gezegd, de punten waar ik me voor schaam gewoon niet als slechte eigenschappen kán zien. Ik veroordeel nooit, ik durf authentiek te zijn en daardoor ben ik anders dan de meute, ik ben gevoelig, durf mijn gevoel bij bijna iedereen te tonen en ik kan echt zo diep om mensen geven, ben niet bang dat te doen ondanks dat het zoveel pijn kan opleveren…….  En wat is de quote waarmee deze lezing eindigt en ja de tranen stonden in mijn ogen van trots en het feit dat dit zo binnen kwam:

This is what I have found: to let ourselves be seen,deeply seen, vulnerably seen; to love with our whole hearts, even though there’s no guarantee – and that’s really hard, and I can tell you as a parent, that’s excruciatingly difficult – to practice gratitude and joy in those moments of terror, when we’re wondering, “Can I love you this much? Can I believe in this this passionately? Can I be this fierce about this?” just to be able to stop and, instead of catastrophizing what might happen, to say, “I’m just so grateful, because to feel this vulnerable means I’m alive.” And the last, which I think is probably the most important, is to believe that we’re enough. Because when we work from a place, I believe, that says, “I’m enough,” then we stop screaming and start listening,we’re kinder and gentler to the people around us, and we’re kinder and gentler to ourselves.

Wat ik zeg, ik kan het nóg niet in iedere situatie. Maar ik besef me donders goed nu dat ik al zoveel verder ben dan dat ik ooit dacht. Juist omdat ik alles durf en wil voelen, juist omdat ik overal voor durft te gaan, juist omdat ik echt leef!

The heavenly saturday

Zaterdagen in huize Joyce…… waar het grootste deel van Nederland geniet van de ontspanning van het weekend is dat bij ons thuis een iets ander verhaal op zaterdag. Onze zaterdag is over het algemeen een ware chaos te noemen, ik doe boodschappen op de zaterdag. Haal eerst mijn moeder op, vertrek dan richting de Digros waar ik mijn spulletjes voor de aankomende week haal. Is dat geregeld dan springen we de auto weer in, rijden we naar de markt waarna we alle spullen thuis brengen. Ik strijk dan even mijn Gi en dan is het samen met Jer en mams de auto in, mams afgooien bij haar thuis en direct door richting de training.Dan komen we tegen half 4 weer thuis en dat is dan een beetje onze zaterdag, week in, week uit. De zondag is eigenlijk bijna soortgelijk voor ons en dus is het weekend, leuk maar ook druk te noemen.

Afgelopen zaterdag stond ik wederom vroeg op, Jer was al richting zijn werk vertrokken en voor mij lag dus weer zo een chaos dag. Ik kijk naar buiten naar een schitterende zonsopkomst wat het gevoel van ontspanning maar ook van lichte opstandigheid in mij losmaakt.

IMAG0944

Het is zo duidelijk te zien dat het een mooie dag gaat worden….. het is een heavy weekje geweest…… waarom zou ik mijzelf direct weer de chaos in donderen? Spijbelen van het trainen zo voelt het allemaal wel een beetje….. maar aan de andere kant moet het kunnen een dagje samen met mijn moeder op pad, want ik heb besloten dat dát de planning gaat worden. Nu nog maar hopen dat mijn mams hier ook tijd voor en zin in heeft.

Zodra ik het idee bij mams thuis opper is daar de super enthousiaste reactie en dus doen we even heel snel boodschappies, snellen we even langs de markt en zetten dan koers richting Rotterdam. Ik zet mijn auto neer op het Meijersplein en met de metro is het dan maar 3 haltes naar hartje centrum. Het plan was om bij de Starbucks een bakkie te doen maar blijkbaar had heel Rotterdam besloten hetzelfde idee te hebben, mijn god wat was het daar druk! We besluiten dan ook maar ergens in het centrum een tentje te zoeken en dus zetten we koers richting de koopgoot. Ik wilde eigenlijk doorlopen naar de oude vertrouwde La Place maar mams vind een tentje ter hoogte van de Bijenkorf in het zonnetje een beter een idee. Eerlijk is eerlijk het is genieten in de zon maar voor de prijzen die ze bij het tentje vragen voor een simpele koffie en thee had ik toch iets meer verwacht. We moeten natuurlijk even de hele wereld laten weten hoe gezellig het is via FB en de foto van ons samen is niets anders als geweldig leuk! Mensen zonder FB moeten mij maar op mijn woord geloven ;)

Ok tijd om eens even lekker te gaan shoppen. Ik heb eigenlijk maar 1 ding waar ik naar op zoek wil: in Zoetermeer hadden ik een week of 3 geleden bij de V&D zo een ontzettend leuk hoedje gezien. Toen al eindeloos lang staan twijfelen, zou ik hem kopen? Zou ik hem niet kopen? En toen ik besloten had hem nog even te laten liggen was hij 2 dagen later niet meer te krijgen. Ik had mijn hoop nu dus op de V&D in Rotterdam gevestigd; en het geluk was aan mijn zijde want het is nog eens prijzencircus ook! Korting!! Het is even ontzettend zoeken en uiteraard word ik weer verleid door ander leuke dingen die ik zie. Mijn moeder wijst me subtiel op wat ik ook al weer wilde hebben….. Oh ja, hoedje, daar gingen we voor ;) Het is uiteindelijk mijn moeder die het hoedje vindt en ik ben als een kind zo blij! Dat ding staat echt geniaal, voel me er gewoon helemaal fantastisch mee! Bij het afrekenen scheelt het mij ook nog eens 20% en dus al helemaal happy loop ik met hoedje op weer naar buiten. Mijn moeder zegt dat ik straal, dat ik gelijk een hele andere houding heb. Ze heeft gelijk dit geeft gewoon een heerlijk gevoel, zelfvertrouwen heet dat geloof ik ;)

IMAG0948_1

We lopen even een rondje over de markt, eten een broodje met respectievelijk haring (ikzelf jammie!!) en makreel (mams) en nemen ook nog even een kijkje in de net door Maxima geopende markthal. Daar lopen we even hard weer weg, crisis wat een chaos!! Ik vind dat het ondertussen echt tijd is voor een degelijke lunch en er is maar 1 plek waar ik die wil hebben; in de Witte de Withstraat zit een van mijn meest favo restaurantjes van de regio met de naam De Bazaar. Het is een multi culti restaurant waar je de meest heerlijke gerechten uit het Midden Oosten kan eten tegen een hele schappelijke prijs. Het eten is altijd lekker en vooral eigenlijk in verhouding te veel voor wat je betaald. Zodra mams en ik bij de Bazaar aankomen lopen is er een tafeltje vrij vol in de zon, ow de heerlijkheid! Ik bestel een bubbeltjes water en een salade met gegrilde kip, mijn mams een pitta falafel met een ice tea. We zitten er bijna een uur, beoordelen mensen (heel erg) en genieten vooral van de zon en elkaar. Dit soort dagen hadden we in het verleden vrij regelmatig maar door de relatie van mams en mijn sport schiet het er nu een beetje bij in…. De tijd vliegt hierdoor voorbij en al snel loopt het tegen twee uur en moesten we maar weer eens een beetje richting het station gaan.

We lopen weer terug via de Lijnbaan en passeren dan mijn geliefde Desigual winkel. Ook daar is het feestelijk vanwege het 10 jarig bestaan (geloof ik) en ik krijg een flyer in mijn handen voor 25% korting ook op de nieuwe collectie, NICE!! Het kost mij niet heel veel tijd een waanzinnig gaaf shirtje vinden met een kleur die je misschien in eerste instantie niet bij mij zou verwachten.

IMAG0950

Maar het staat leuk en euforie momentje: ik heb momenteel maat large van Desigual!! BAM!!! Heel erg trots!! Wanneer ik ga afrekenen staat mijn moeder helemaal uit haar dak te gaan met een verkoopster op salsa muziek. Ja mijn moeder danst gewoon midden in die winkel tot enorm plezier van de verkoopster haha, dat is toch kikke als je moeder dat doet :D  Wanneer we bijna bij het station zijn ben ik het zat dat mijn shirtje wat ik nu aan heb steeds omhoog kruipt, dus hoppa achter een pilaar even omkleden moehahaha. Ja hoor dat doe ik gewoon waarom niet? ;) Eenmaal op het station nemen we nog even een drankje bij de Starbucks maar dan zit ons shopdagje er echt op We zetten koers naar huis en ik straal, het was een heerlijke zaterdag. Heb hier zo intens van genoten en het genot ging in de avond nog even verder :D Maar dat blogje volgt nog! Tot zover dus deel 1 van mijn heavenly saturday :)

The 5 reasons why I smile tag

910606bcd3

Van de week kreeg ik van Marion de uitnodiging voor deze tag en daar ben ik heel erg blij om. Soms wil ik nog wel eens vergeten wat er allemaal leuk is in het leven (zeg even 98% van de dingen) en focus ik me te veel op gedoe. Dus bij deze neem ik de tag graag aan en ga ik me dus ook aan de regels houden :) en dat zijn de volgende:

– Tag 5 andere bloggers om deze tag te doen.
– Maak de naam bekend van diegene waardoor je genomineerd bent in je artikel.
– Noem 5 redenen waarom jij lacht of blij bent.
– Kopieer deze regels en zet ze in jouw artikel.
– Kopieer de TAG afbeelding en plaats die in jou artikel.

Dus hierbij mijn lijstje van 5 happy things:

  1. Het moment dat Jer zijn armen om mij heen slaat wanneer hij achter mij staat / ligt; of dat nou in de keuken is of wanneer we op bed liggen…… Wanneer ik mijzelf kan verstoppen in zijn grote sterke armen is daar altijd een lach om mijn lippen :) (Daarom vind is het hebben van een beer van een vent gewoon heerlijk :) ) Dit is overigens niet een ‘alleenrecht’ wat Jer heeft (in bed wel natuurlijk hihi) een omhelzing van wie dan ook is reden voor een intens gelukkig gevoel :D
  2. Muziek; muziek horen wat de haartjes op je lichaam automatisch op doet veren, muziek waar gewoon niet op stil kan blijven zitten maar ook de muziek met uitdagende zangpartijen. Zeker wanneer het mij lukt een beetje in de buurt van die tonen te komen als ik zelf zing word ik daar happy van. Ja denk dat dát specifieke aspect van muziek mij het meest laat stralen; zingen. Mensen wat hou ik daar van! Zal dan wel de reden zijn waarom ik zo goed als altijd zing, hoe rot ik mij ook voel ;)
  3. Mijn katten! Heb het hier al zo vaak gezegd, mijn katten zijn mijn alles. Wat hou ik van die mini pluisjes <3 Ik moet lachen wanneer ze de absolute kolder in hun kop hebben en met een dikke staart door het huis rennen….. Ik smelt wanneer ze op mijn schoot kruipen en zich in mijn armen verstoppen voor een knuffel sessie. En niet alleen mijn eigen monsters zijn een reden om te stralen. Alle katten zijn dat, het gevoel wanneer een kat even naar je toe komt voor een kopje al is het op straat, heerlijk :)
  4. Ja het karaten kan niet missen in deze lijst want ik word happy van mijn sport, heel erg happy zelfs. Waarom? Tja het zullen ongetwijfeld de endorfines zijn die loskomen tijdens zo een training maar ik straal altijd wanneer ik in de dojo ben. Het gevoel wanneer ik een kussen perfect met een trap weet te raken, wanneer ik mijzelf  echt zwaar over mijn grenzen weet te pushen, alles is gewoon even heerlijk :) En daarbij de mensen daar om mijn heen zijn geweldig.
  5. De laatste kan ik niet helemaal specifiek omschrijven maar het zijn dagen zoals gisteren, genieten van super gezelschap (van in dit geval mijn moeder en Sas), genieten van de zon, genieten van de beste gesprekken mogelijk, genieten van heerlijk eten: ach gewoon genieten van alles wat het leven is en beseffen dat eigenlijk het leven ontzettend fijn is en alle ellende eromheen niets anders is als bijzaak! Dan klopt mijn blog motto weer helemaal Love to live life <3

Dus nu mijn 5 nominaties, bij deze en daarbij als mensen hem willen pikken be my guest :)

Justm3

Chrissebie

Thomas

Tita

Carrie