Ready for New York!!!

feb20

Maanden zijn er voorbij gekropen, de tijd kan soms zo traag gaan als je iets echt heel graag wilt. Sinds September vorig jaar weet ik dat ik tot deze week zou aftellen. Dat deze week continu door mijn hoofd zal spoken. De afgelopen weken is er maar 1 dominerend onderwerp geweest in gesprekken; mijn aanstaande reis naar New York. Woehoe!!!

Ik ben er vanaf woensdag ochtend vroeg dus een paar dagen tussenuit. Schrijven over mijn reis doe ik uiteraard, maar niet op deze blog. Ik schrijf op mijn reis WordPress account en daar schrijf ik publiekelijk als mijzelf. Om die reden zet ik de link niet in deze blog. Jullie mogen de link uiteraard hebben mochten jullie dat willen. Is dat het geval mail mij dan even op volgend adres: 0814804@gmail.com

Lieve lezers tot volgende week, ik ga even genieten van de bestemming die bijna nummer 1 staat op mijn must been places in life, New York! Tot volgende week :-D

Fotografie tussen de dieren

feb18

Eerste dag van mijn welverdiende vakantie vond ik het gelijk al tijd om er op uit te trekken. Samen met Nienke had ik afgesproken een dagje Blijdorp te pakken om samen weer eens goed bij te praten. Echter de dag had voor mij ook een andere insteek. Een aantal weken geleden heb ik een natuurfotografie seminar gevolgd bij Marsel van Oosten, een bekende fotograaf die onder andere ook voor Nationaal Geographic foto’s schiet. Trust me in 1 dag is die man mijn held geworden wat een prachtige foto’s schiet die man.  Nu heb ik veel geleerd van die dag en die dingen wilde ik gisteren eens in de praktijk brengen. Wederom hierbij een lijstje van de mooiste 10 foto’s van gisteren:

1:

Het redelijk goede weer zorgde dat zo goed als alle dieren buiten waren, zo ook de leeuwen tot mijn grote blijdschap. Het mannetje op de voorgrond lag duidelijk in zijn ontspanningsmodus. Wat deze foto voor mij zo leuk maakt is het vrouwtje wat er de hele tijd keurig achter bleef liggen en daarbij is het goed gelukt het aspect dierentuin zo goed als weg te laten in de foto. Oké ik geef ronduit toe, kleigrond had eigenlijk een mooie steppe moeten zijn..

2:

Deze dieren heb ik eigenlijk nog nooit echt buiten gezien, de poolvossen. Ik vind ze echt ontzettend schattig en het leuke aan deze foto is dat er iets gebeurt. Deze twee waren de hele tijd aan het donderjagen met elkaar en het moment dat ik deze foto afdrukte had de voorste iets gehoord of gezien en die stond doodstil. Nummer 2 was het daar echter niet mee eens en probeerde weer wat leven in de brouwerij te gooien.

3:

Deze foto leidt tot nogal wat discussie tussen Jer en mijn persoontje momenteel. Ik ben er happy mee, vind het leuk dat mama en kleine lekker rondwandelen. Alleen Jer irriteert zich aan de kop van de olifant rechts. Ik zelf absoluut niet, het geeft de foto iets meer gevoel maar goed dat is mijn mening haha.

4:

1 woord; contrast! Deze foto vind ik gaaf omdat de kleuren zo tegenstrijdig zijn waardoor meer diepte ontstaat. Wat voor dieren dit zijn? Al sla je me dood, het is een zwijnachtig iets meer weet ik ook niet ;)

5:

Ik baal lichtjes van deze foto. Qua compositie is het denk ik de mooiste die ik heb gemaakt, maar hij is niet scherp :( Ondanks zijn onscherpte vind ik hem wel gaaf, die kop en die blik… Geniaal gewoon!

6:

Dit grappige stokstaartje lag heerlijk te zonnebaden en iedere keer weer als ik deze foto zie moet ik glimlachen. Vind hem leuk maar meer contrast qua kleuren had mooi geweest, geef ik eerlijk toe.

7:

Dit is de persoonlijke favoriet van mijn vriendje, ik snap het ergens wel. Die witte achtergrond laat het (prachtige) beestje goed uitkomen. Het is bijna sprookjesachtig.

8:

Eindelijk! Eindelijk waren de wolven buiten en eindelijk kon ik ze goed op de foto zetten. De wolf rechts was duidelijk het alfa mannetje en die dominantie laat deze foto zo mooi zien. Het is mijn persoonlijke favoriet; het geeft mij het gevoel dat ik deze dieren echt in het bos tegen kwam :D

9:

Moeder en kindje hyena, gewoon een mooie scherpe foto punt.

10:

Sorry voor de lezers met een gevoelige maag ;) Maar op deze manier hoort een Gier op de foto te staan; etend uit een kadaver.

Dus dit waren mijn plaatjes. Ben benieuwd wat jullie er van vinden :D

 

Dat verwacht je niet

feb17

Klaar zijn met een deeltijdstudie betekend in theorie meer tijd voor jezelf. En ergens is dat ook wel waar maar aan de andere kant heb ik het zelden zo druk gehad als de afgelopen 3 weken. Kleine opsomming: Ben naar een fotografie seminar geweest samen met Jer, even terug geteld maar ik ben een keer of 7 uit eten geweest (heel erg maar ook heel erg lekker ;) ) samen met Sas een dagje geshopt, dagen met de camera op stap geweest om de geleerde aspecten van de seminar in de praktijk te brengen en als laatste heb ik nog even een andere draai aan mijn sportende bestaan gegeven. Ik heb namelijk de keuze gemaakt dat ik meer op het zwemmen wil gaan focussen en dus heb ik mijn huidige sportschool na 6 jaar opgezegd, met pijn in mijn hart want ik heb daar een hechte groep om mij heen. Ik heb me nu op de sportschool ingeschreven waar mijn broertje zijn stage loopt voor zijn fitnesstrainer opleiding. Is de helft goedkoper en Anton begeleidt mij nu met oefeningen om de juiste spieren te versterken en mijn conditie nog verder op te krikken. Ik heb het geweten, kan al vanaf dinsdag amper lopen van de spierpijn hahaha.

Maar waar ik vandaag even over wilde schrijven was mijn woensdagavond van deze week. Sinds het moment dat Jer bij de politie werkt waren de feestjes, die er vaak waren in de tijd dat hij nog bij zijn vorige baas werkte, verleden tijd. Hoewel ik vaak op het bureau ben, om hem op te halen na een late dienst, ken ik eigenlijk maar een heel klein deel van zijn collega’s. Een paar weken terug had ik ineens een mailtje van Jer met de vraag of ik zin had naar de bureau opening, na een grote verbouwing, te komen. Zo gezegd, zo gedaan en dus moest ik mij woensdag even flink haasten na het werk. Iets voor vijven loop ik weer rond in de buurt waar mijn vorige werkgever zat en de buurt waar Jer werkt.  Tot mijn stomme verbazing gaat mijn telefoon en is het Jer al; ‘Waar blijf je dan ouwe??’ Lekker geduldig die vent van mij hahaha. Achteraf bleek dat we even een kleine miscommunicatie hadden over de tijd en was ik dus al een half uur te laat… Uiteindelijk loop ik het bureau in en kan ik direct doorwandelen naar het Indische buffet. Voorzien van de meest heerlijke gerechten gaan we samen met twee collega’s van Jer in een kantoortje zitten om te eten.

Ik raakte eerste even in gesprek met Jer over mijn dag en ik zie na een klein kwartiertje twee lachende blikken naast ons. Ik draai me om en kijk die gasten aan, ‘Wat is er zo grappig heren?’ ‘Jullie zijn eigenlijk heel normaal samen en zien er zo gelukkig uit, zelfs nog na 13 jaar’ Ik kijk glimlachend naar Jer die nog altijd in zijn gala uniform tegenover mij zit (Damn HOT!!!), ‘Ja wij hebben het best naar ons zin zo samen’ De gast knikt weer, ‘Jullie passen echt zo goed bij elkaar zou willen dat het voor mij ook zo gewerkt had…’ En voor ik het wist was ik getuige van een gesprek tussen drie mannen waarvan twee net hun relatie beëindigd hadden. En dat was raar te ervaren moet ik zeggen. Beter gezegd ik werd echt wel geraakt door hun belevenis van het gemis van hun partner. Stoer vertellen ze dat het nou eenmaal niet meer werkte. Tijdens dat relaas loopt er een mooie vrouw voorbij en kijken ze beiden deze dame na, om vervolgens te concluderen dat het lekker is weer te kunnen kijken naar dit schoon. (net alsof dat niet kan in een relatie… maar goed) Maar dan vallen ze eigenlijk beiden stil totdat de gene die naast mij zegt, ‘Weet je het gaat allemaal goed hoor maar ik moet wennen aan het feit dat ik aspecten van mijn meisje (zijn stem brak) mis. Het is niet meer gezellig in huis, er wordt niet meer voor mij gezorgd… best klote die besef momenten’

Daar zat ik dan, met drie gasten van ruim 2 meter naast me. Hoe groot ze ook waren en hoe stoer en sterk ze er ook uitzagen; het wegvallen van de thuisbasis deed ze zoveel. Ik schrok er best wel van aangezien mijn ervaring met mannen is dat de emoties weggestopt worden zeker in aanwezigheid van anderen. Die gast die naast mij zat kijkt mij aan; ‘Ik weet dat Jer niet de persoon is die open is over zijn gevoel maar geloof me meisje hij is dolgelukkig met jou. Je staat er voor hem, je toont zoveel begrip voor zijn beroep, zeurt niet over die wisseldiensten; aan ons laat hij wel weten hoe erg hij dat waardeert dus dacht deel het even’ Jer geeft een schop onder de tafel aan zijn collega en zegt lachend, ‘En bedankt he! nu sta ik weer bekend als softie..’ Ik kan dit verhaal niets anders doen dan naar Jer toelopen en hem een kus te geven, ‘Softie of niet, ik hou van je kleine!’ Wat dan weer begroet wordt met een in koor klinkend, ‘Aaaaaahh!’ Hierna hebben we alle serieuze gesprekken maar even gelaten voor wat ze waren en hebben we met een biertje (voor de heren), frisje (voor Jer) en een Prosecco voor mijn persoontje staan genieten van een live band. Ja dit was een geslaagde avond op veel vlakken :D

Ik ben soms best raar

feb8

Ken je het fenomeen dat jezelf hoe langer hoe meer bewust wordt van eigenaardigheden van je eigen persoontje? Ik heb dat momenteel redelijk erg en ik moet er ergens behoorlijk om lachen. Tja dat is beter dan huilen dat is ook wel weer zo…

De mensen die hier al langer mee lezen weten het ondertussen wel; ja ik heb wel eens zo mijn off days waarbij alles zwarter dan zwart is. Nu was het in het verleden vaak zo dat ik dagen zo niet maanden in deze modus bleef hangen. Gebroken, het gevoel hebbend dat de hele wereld tegen mij was. Dat is uiteraard nergens op gebaseerd maar kan je uit ervaring vertellen dat deze overtuiging hardnekkig kan zijn. En dus werd ik er heel goed in om talismannen te verzamelen. Echt je kan het zo gek niet verzinnen of het werd een lucky charm  voor mij.

Een overzichtje van mijn lucky charms:

  • Een jade steen want ik ben een Waterman en dat is mijn geboorte steen
  • Een armband met amethist stenen en een ying yang bedeltje (want dat geeft mij rust)
  • Keltische ketting
  • Ketting met slangen bedel
  • Fel gekleurde kleding
  • En last but not least (want dit is echt bizar eigenlijk) een combinatie van parfum (beauty van CK) en een bepaalde Dove deo

Ik vind dat ik altijd wel 1 van deze dingen bij me moet hebben en doe ik dat niet dan heb ik een off day. Ja klinkt maf maar het is echt zo! Gisteren had ik weer een off day en uiteraard had dat zo zijn aanwijsbare redenen, maar ik zag ook nog andere aspecten. Gisteren trok ik een grijze trui aan waardoor ik me ook grijs voelde. Ik had verkeerde oogschaduw op waardoor ik me nog vermoeider ging voelen iedere keer als ik in de spiegel keek. Ronduit belachelijk was het feit dat ik gedurfd had Hugo Boss parfum op te spuiten en al mijn andere talismannen lagen ook nog eens thuis.

Dus ik vertrok naar mijn werk en zodra ik de eerste straat uit ben slaat het noodlot toe. De rode golf kwam op mijn pad, ieder verkeerslicht rood en trust me ik heb er nogal wat onderweg naar mijn werk. En dan begin ik direct te mopperen op mijzelf: waarom had ik toch al mijn lucky charms thuis gelaten, ow wat ongelofelijk stom!! Eenmaal op het werk blijkt mijn portemonnee nog op tafel te liggen, is mijn kauwgom op…  Mijn off gevoel groeit met de minuut tot het moment dat ik mijzelf finaal de put in praat en tadaa daar hadden we weer een klote dag.

Vandaag had ik daar dus mooi geen zin in. Ach misschien is het stom bijgeloof maar als het mij een goed gevoel geeft…. Dus vanmorgen lekker mijn blauwste shirtje aan, ketting met slangen bedel om, CK op mijn huidje en mijn portemonnee met  de jade steen erin gewoon in mijn tas. Ik voelde me vandaag weer helemaal mijzelf, niet verdrietig, niet gefrustreerd maar gewoon ok. Verkeerslichtjes zijn allemaal groen, ik zing weer lekker mee met de muziek en bedenk vervolgens bij mezelf dat ik toch echt wel raar ben met mijn bijgeloof ;)

Mijn nieuwsgierigheid bracht mij tot dit blogje, hebben jullie ook van dit soort eigenaardigheden??

I won’t give up…..

feb2

Waarom verzin ik dit soort woorden toch niet, mijn god zo mooi…. echt tranen in mijn ogen hier….

When I look into your eyes
It’s like watching the night sky
Or a beautiful sunrise
There’s so much they hold
And just like them old stars
I see that you’ve come so far
To be right where you are
How old is your soul?

I won’t give up on us
Even if the skies get rough
I’m giving you all my love
I’m still looking up

And when you’re needing your space
To do some navigating
I’ll be here patiently waiting
To see what you find

‘Cause even the stars they burn
Some even fall to the earth
We’ve got a lot to learn
God knows we’re worth it
No, I won’t give up

I don’t wanna be someone who walks away so easily
I’m here to stay and make the difference that I can make
Our differences they do a lot to teach us how to use
The tools and gifts we got yeah, we got a lot at stake
And in the end, you’re still my friend at least we did intend
For us to work we didn’t break, we didn’t burn
We had to learn how to bend without the world caving in
I had to learn what I’ve got, and what I’m not
And who I am

I won’t give up on us
Even if the skies get rough
I’m giving you all my love
I’m still looking up
Still looking up.

I won’t give up on us (no I’m not giving up)
God knows I’m tough enough (I am tough, I am loved)
We’ve got a lot to learn (we’re alive, we are loved)
God knows we’re worth it (and we’re worth it)

I won’t give up on us
Even if the skies get rough
I’m giving you all my love
I’m still looking up